We maken momenteel misschien wel de grootste economische omwenteling van ons leven mee. De grote storm die alles op zijn kop zet. Als elk bedrijf een boot is, varen we in verschillende boten. Sommige lijken precies voor deze omstandigheden te zijn gebouwd en gedijen er goed in, andere zullen de storm alleen met een beetje geluk doorstaan. Velen zullen schade oplopen, maar ze zullen het overleven, misschien zelfs sterker dan voorheen.
Binnen elk van onze organisaties kunnen we grotendeels stellen dat we allemaal in hetzelfde schuitje zitten – mits dit op een transparante en eerlijke manier aan het team wordt gecommuniceerd. Als dit gevoel wordt gedeeld, verdwijnt de weerstand tegen verandering. Innovatie, kostenbeheersing, nieuwe markten: alles kan worden geoptimaliseerd en onderdeel worden van het traject om te behouden wat het belangrijkst is: mensen en hun rol in teams die met zoveel moeite zijn opgebouwd en die maar weinig mensen willen verspillen.
Vóór de coronacrisis was het een misvatting (hoewel een veel voorkomende) om te denken dat de kosten onder controle waren; nu is het een ernstig probleem. Ik weet uit eigen ervaring, zonder enige twijfel, dat alle bedrijven hun kosten kunnen verlagen zonder dat dit ten koste gaat van het personeel. Dus waar moet je beginnen?
Ruim 100 jaar geleden ontdekte een man, terwijl hij de erwten telde die in zijn kleine moestuin waren geproduceerd, een merkwaardig verband: ongeveer 80% van de erwten kwam uit 20% van de peulen. Vreemd genoeg viel dit samen met een andere bevinding van hem: dat ongeveer 80% van het land in Italië in handen was van 20% van de bevolking. Deze man, Vilfredo Pareto, was hoogleraar economie en ontdekte dat deze 80/20-verhouding in een breed scala aan situaties en historische contexten terugkwam.
De 80/20-regel geldt ook voor kosten in het algemeen. Daarom is het voor de hand liggend om te beginnen met het opstellen van een lijst van kosten in aflopende volgorde en de grootste kostenposten te analyseren. Ik zou daar nog een stap aan toevoegen: het aanwijzen van enkele „laaghangende vruchten“. Door een grootschalig kostenbesparingsproject te beginnen met successen – ook al zijn die gemakkelijk behaald – wordt een gedeeld gevoel van mogelijkheden gecreëerd. Veel schepen zullen zinken, zelfs onder de goed geleide.
Een cultuur waarin voortdurend vragen worden gesteld en verbeteringen worden doorgevoerd, verkleint de kans dat je in deze fase het slachtoffer wordt. Het is van cruciaal belang om de nederigheid te hebben om te erkennen dat er ruimte is voor verbetering en om te leren. Om een cultuur van kostenbeheersing te implementeren, is het essentieel om de doelstellingen met alle medewerkers te delen en uit te leggen waarom deze belangrijk zijn voor de gezamenlijke toekomst en hoe je die toekomst wilt vormgeven. Een duidelijke visie stimuleert goede ideeën. Het meten en delen van de behaalde resultaten is de motor achter continuïteit.
