Yerel kalkınma planlanıyor; ölçülüyor ve yeniden yatırılıyor.
Birçok kişi, rapor sunma veya denetim şartlarına uyma söz konusu olduğunda yerel kalkınmadan bahseder. Ancak gerçek ve sürdürülebilir bir etki yaratmak istiyorsak, bundan daha fazlasına ihtiyacımız var.
Madencilik sektörüne tedarik sağlayan şirketlerle olan deneyimlerime dayanarak, iki net yol görüyorum:
1️⃣ "Kurallara uyup yoluma devam" yaklaşımı: Kağıt üzerinde benden istenenlere uyuyorum; bunun gerçek etkisini hiç dikkate almadan 🤨 (bunu paylaşmıyorum).
2️⃣ "Entegre ediyorum" yaklaşımı: Maliyetlerimi optimize eden ve yerel ağı güçlendiren süreçler tasarlıyorum.
Ve bu sadece etik bir mesele değil. Aynı zamanda stratejik bir mesele.
📍 Gerçek örnek: Avustralya’da, %100 yerli bir tedarikçi olan Carey Group, madencilik sözleşmelerinin geleneksel mantığını değiştirdi. 1995 yılından bu yana, AngloGold Ashanti ve Lynas gibi dev şirketlerle yaptığı anlaşmalara şu maddeleri dahil etmeyi başardı:
✔️ Yerli halk için istihdam ve eğitim ✔️ Yerel ve Aborijin işletmelerin katılımı ✔️ KOBİ’lerin erişimini kolaylaştırmak için parçalara ayrılmış sözleşmeler ✔️ Yerel işçileri vasıflı işlere hazırlayan “Get into Mining” gibi programlar
2024 yılında Lynas Rare Earths ile, özellikle beceri geliştirme ve sürdürülebilirliğe odaklanan beş yıllık bir sözleşme imzaladılar.
Bu hayırseverlik değil. Bu bir vizyon. Bu, bölgeye uygulanan bir iş stratejisi. Yerel kalkınmayı maliyetlerine, sözleşmelerine ve performans ölçütlerine entegre eden şirketler, küresel alıcıların gözünde öne çıkıyor. Üstelik bunu verimlilikten ödün vermeden yapıyorlar.
ERA Group'ta müşterilerimle birlikte yaptığım iş budur. Düzenlemek; ölçmek; tasarlamak ve sonuçları ortaya koymak. Sözlerle değil, sonuçlarla.
